سپس وعده دوم الهى فرا مىرسد : « هنگامى كه اين وعده دوم فرا مىرسد باز گروهى جنگجو و پيكارگر بر شما چيره مىشوند ، آن چنان بلائى به سرتان مىآورند كه آثار غم و اندوه از صورتهاى شما مىبارد ( * ( فَإِذا جاءَ وَعْدُ الآخِرَةِ لِيَسُوؤُا وُجُوهَكُمْ ) * ) . آنها حتى بزرگ معبدتان بيت المقدس را از دست شما مىگيرند « و در آن داخل مىشوند همانگونه كه بار اول داخل شدند » ( * ( وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَما دَخَلُوه أَوَّلَ مَرَّةٍ ) * ) . آنها به اين هم قناعت نمىكنند ، « تمام بلاد و سرزمينهايى را كه اشغال كرده‌اند درهم مىكوبند و ويران مىكنند » ( * ( وَلِيُتَبِّرُوا ما عَلَوْا تَتْبِيراً ) * ) . با اين حال باز درهاى توبه و بازگشت شما به سوى خدا بسته نيست باز هم « ممكن است خداوند به شما رحم كند » ( * ( عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يَرْحَمَكُمْ ) * ) . « و اگر به سوى ما بازگرديد ما هم لطف و رحمت خود را به شما باز مىگردانيم ، و اگر به فساد و برترىجويى گرائيد باز هم شما را به كيفر شديد گرفتار خواهيم ساخت » ( * ( وَإِنْ عُدْتُمْ عُدْنا ) * ) . و تازه اين مجازات دنيا است « و ما جهنم را براى كافران زندان سختى قرار داده‌ايم » ( * ( وَجَعَلْنا جَهَنَّمَ لِلْكافِرِينَ حَصِيراً ) * ) ( 1 ) . نكته‌ها : 1 - دو فساد بزرگ تاريخى بنى اسرائيل در آيات فوق ، سخن از دو انحراف اجتماعى بنى اسرائيل كه منجر به فساد

--> ( 1 ) « حصير » از ماده « حصر » به معنى حبس است ، و به هر نقطه اى كه راه خروج ندارد ، حصير گفته مىشود ، و اگر حصير معمولى را هم حصير مىگويند به خاطر آن است كه قسمتهاى مختلف آن به هم بافته و محصور شده است .